Eskiden çok yazardım, yazmaya çalışırdım daha doğrusu kendi çapımda yazmaya çalışırdım..çoktandır yazamıyorum. Bir çok şeye inancımı sarsan, tüm ezberimi bozan bir olaydan sonra.. Kadın erkek ilişkileri üzerine yazardım, sevgi üzerine, aşk üzerine, her şeyin insan gibi olmasını savunurdum.. 2,5 senedir herşeyden elimi çektim, hala öyleyim, hayatı izliyorum bir kenardan..
Herşeyin nasıl bu kadar çivisi çıkmış anlayamıyorum..insan nasıl böyle olur anlayamıyorum.. Bir erkek herşeyiyle ona bağlı seven nerdeyse kusursuz bir eşi nasıl aldatır.. Bir kadın kendini bir çok kadınla aldatan bir adamı nasıl sevebilir, onunla nasıl yaşabilir, ona nasıl katabilir katılabilir..nasıl sarılabilir, nasıl bir insan olabilir, ne biçim bir karaktersizlik bu..midem bulanıyor.
Hafta sonu Tekirdağda bir arkadaşın yazlığındayız, arkadaşa birisi bir bayanın telefonunu vermiş onunla konuşuyor önce, sonra buraya gelsenize diyor, o bayan tamam kuzenimide alıp gelirim diyor, o teli veren yaşlı adamla, gece 1,de 1,5 saatlik uzaklıktan geliyorlar..hiç sevmediğim bir basitlik..arkadaşım için katlanıyorum.. Rakı falan açıyorlar, ben içmem sadece kenarda oturuyorum, izliyorum ortamın yalanlarını, ikiyüzlülüğünü.. 5,e kadar oturuyorlar, çıkmadan bir süre önce arkadaşım o bayana gel biraz konuşalım deyip havuza doğru gidiyorlar site içindeki. Sonradan gidince arkadaş öptüğünü çok rahat biri olduğunu söylüyor.. Allah şahidim içim buruluyor, 15 yaşında bir oğlu var onu annesine bırakıp geliyor bu hanım, gece 5 de tanımadığı erkeklerle...nasıl bir yürek..
İnsan seçmekten arkadaşşız kaldım zaten, kim ne yaparsa karışmıyorum..acı bir şekilde anladım, hayatın her türlü güzelliği ve iğrençliği insanın kendi tercihi..
Ben pek konuşmuyorum, fakat bir yerde söylediğim bir şey hoşuna giden kuzeni ertesi gün telefonumu istiyor, o hanım şaşırıyor bunu yapacak rahatlıkta değilmiş kuzeni, arkadaşımdan istiyor telefonumu, arkadaşımda bana soruyor, hayır diyorum..hepsi şaşırmış..ben de şaşırmalarına şaşırıyorum.. Hiç bir anlamı olmayan birşey yaşamadım yaşamam diyorum.. Düşünüyorum. benmi aptalım, dünyamı artık böyle.. Fazladan bir kadın bir erkek için ne kadar kar olabilirki, anlamsız, duygusuz..hayvanda bile duygu var..
Acı bir gülümseme de beliriyor yüzümde..2,5 sene önce canımdan çok sevdiğim kadın benim kadın düşkünü olduğumu söylüyordu, sırf burda yazıyorum diye, üstelik kendisi evliliğinde ilk yıldan beri aldatılan, kadın düşkünü bir tarafından yıllarca aldatılan bir kadınken.. Burdan, blogdan bir hanımda benim için..kadınlara yavşıyor demiş, hiç erkek arkadaşı yok demiş, neyi ne kadar biliyorsa uzaktan... Twitte bakıyorum da erkek bir bloger var, önce sizli bizli başlıyor konuşmaya, 2-3 günde kanka oluyor, listesi sırf kadın ve kendiside orda..bu kadar kör nasıl olunuyor, ne yazık yürekler bunlar..
İşte burdan yazıyorum..ben nerdeyse 5-6 senedir blogdayım, bir bayan ona yanaşmaya çalıştığımı söylesin, o blogcu bayanın tabiriyle yavşamaya çalıştığım söylesin..ne kötü bir söz, nasıl bir kul hakkı.. Ben nerdeyimm, bunlar nerde..
Dünya ve gidişatı için mi üzülmeliyim, kendim içinmi bilemiyorum..ama vicdanım rahat bunu biliyorum..
Yalansız olmalı, riyasız olmalı, vefalı olmalı, insanın ruhunu gerçekler okşamalı yalanlar değil, emin olunmalı, ruhunu ve bedeni başkalarının bedeninde gezen eller değil, kalbiyle herşeyiyle ona ait eller okşamalı, yalansız olmalı kalbe giden hisler, gerçek olmalı...ama herşey tercih..insan gibi olanını nasip et Allahım..
