Martılar..

Bu sabah saat 08.00 gibiydi, uyanmış ama hala yatağımda uzanmış
duruyordum, dışardan martı sesleri gelmeye başladığında öyle
hoşuma gittiki, aynı zamanda şaşırdım da. İstanbulda, denize yaklaşık
13Km. kadar uzakta yaşıyorum, fakat öyle çok martı vardıki, ve öyle
güzel çığlıklar atıyorlardı. Martı sesini oldum olası severim,
çocukluğumu Zeytinburnunda denize oldukça yakın bir yerde
yaşadım, her fırsatta sahile kaçardım. Bu sabah aklımdan bir sürü
şey geçti, yüzümde hoş bir tebessüm oluştu...

Bir gün deniz kıyısında veya güzel bir yerde bir balıkçı kasabasında
evim olmasını, öyle yerde yaşamayı çok istiyorum doğrusu.
İstanbulda deniz kıyısında yaşamak güzel bunda problem olmaz ama
bir gün allah kısmet ederde doğru insanı bulur, bakışı, duruşu, ölçüsü,
anlayışı, aklı, mantığı güzel bir eşim olursa, onunla balıkçı kasabası
veya buna benzer bir yer konusunda uyuşmayı da çok istiyorum.:)

Denizi çok severim, şüphesiz denizin kankası martıları da, her vapura
binişimde muhakkak 3-4 tane simit alırım. O nasıl bir pike
yapmaktır, o nasıl bir manevradır, nasılda havada kaparlar simidi.:)

Anlaşıldı benim adalar zamanım gelmiş.:)